Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Μια μικρή Ηλιαχτίδα!

Γεννήθηκε στις 13/2.
Μόλις μια μέρα πριν από τη γιορτή των ερωτευμένων.
Από εκείνη την ημέρα, αυτή είναι ο έρωτας των γονιών της!


Ηταν μεσημεράκι, και ήμουν ακόμη στη δουλειά όταν έφτασαν τα νέα της γέννησης της. 
Η μαμά της ήταν στο μαιευτήριο πάνω απο ενα εικοσιτετράωρο περιμένοντάς τη.
Και ήρθε!

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ένα κακό όνειρο...


Το θυμάμαι σαν να ήταν εχθές: Ο πρώτος μου πραγματικός εφιάλτης. Δεν είχα ζήσει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο. 
Δε λέω οτι δεν είχα δει ποτέ κακό όνειρο. Πολύ συχνά έβλεπα να με κυνηγούν στα όνειρά μου αλλά να, ήταν απο εκείνα τα ωραία που πετούσα πάνω απο τις στέγες σαν τον Πίτερ Παν και ξέφευγα με χάρη απο τον εχθρό μου. Θυμάμαι ακόμη τον αέρα να μου χαϊδεύει το πρόσωπο καθώς βουτούσα στο κενό με το αίσθημα του θριάμβου να γεμίζει όλη μου την ύπαρξη. Μου λείπουν πολύ αυτά τα πετούμενα όνειρα...

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Στα πρόχειρα γεμάτη αράχνες!


Τι μπορεί να βρει κανείς λοιπόν μέσα στα αζήτητα!
Γιατί στα αζήτητα ήταν οι φωτογραφίες αυτές απο το περσινό Φωτογράφισέ το.


Θυμάμαι όμως ότι ήταν γεμάτος φύση και μυρωδιές!



Υπέροχες ανατολές... 

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Ενας... κούφιος χρόνος στις πλάτες του Μαμά σε Κρίση!

Κι όμως είναι αλήθεια! Λίγοι το πρόσεξαν, μετά βίας και εγώ η ίδια, αλλά αυτή η γωνίτσα κλείνει σήμερα τα τρία της χρόνια. Τρία ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την πρώτη ανάρτηση την οποία ακολούθησαν πολλές άλλες, με φθίνουσα όμως πορεία.

Εντύπωση μου κάνει ότι το 2014 υπάρχουν 104 αναρτήσεις στο ιστορικό του! (Για ελαφρυντικό θα υπενθυμίσω ότι ήμουν άνεργη εκείνη την εποχή με πολύ ελεύθερο χρόνο τα πρωινά, εάν καταλαβαίνετε τι εννοώ.) Ακολουθεί το 2015 με 55 και το 2016... χμ...16 όλες κι όλες, και μόνο  7 από αυτές αφορούν το τρίτο έτος ύπαρξης του Μαμά σε Κρίση. Με τελευταία ανάρτηση στις 16/09/2016 για να με γνωρίσετε για άλλη μια φορά.



Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

59 +1 πράγματα που δε ξέρετε για μένα!

Στην αρχή είπα δε θα το κάνω.  Στο κάτω κάτω ποιος ενδιαφέρεται να μάθει μια εξηντάδα  ασήμαντες πληροφορίες για εσένα όταν δε σε έχουν καν γνωρίσει από κοντά; Και για να λέμε την αλήθεια, εδώ δουλεύουμε το 1/3 της καθημερινότητας μας με κάποιους ανθρώπους και δεν γνωρίζουμε τέτοιες λεπτομέρειες για αυτούς.

Τις μέρες  αυτές όμως η μπλογκόσφαιρα κατακλύζεται από τόσο μικρές και πολύτιμες πληροφορίες για άτομα που γνωρίζω από μακριά και εκπλήσσομαι για τα κοινά στοιχεία που μοιραζόμαστε. Δε θα συμπεριλάβω λοιπόν μέσα σε αυτά το γεγονός ότι τρελαίνομαι για μερέντα, ότι δε μπορώ να φοράω τακούνια, ότι είμαι -δυστυχώς - αγεωγράφητη , οτι αγαπημένος ηθοποιός είναι ο Di Caprio και βιβλίο το The Secret, οτι ο μεγαλυτερος μου φόβος ειναι μη παθουν κατι οι δικοι μου ή εγω και τους αφησω και πόσα άλλα κοινά που διαπίστωσα ότι μοιραζόμαστε με τις άλλες μπλογκερς. 



Πάμε λοιπόν;

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

34 ετών και μιας ημέρας

Έχει σημασία αυτή η μια ημέρα.
Ετσι μου φαίνεται. Βλέπεις, όταν έκλεισα τα τριάντα, δεν έδωσα σημασία.
Δε μου έκανε εντύπωση καμία! 
Ίσα ίσα που λειτούργησε ευεργετικά στη ζωή μου η ένταξη στην κατηγορία των πρώτων        -άντα.
Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε οτι μετά τα τριάντα αρχίζεις να αισθάνεσαι άνετα με αυτό που είσαι, να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου και να μαθαίνεις να τον αγαπάς.

Με εμένα αυτό συνέβη.
Άρχισα να με αγαπώ λίγο παραπάνω. Να δείχνω λίγο πιο πολύ κατανόηση και να κοιτάζω τον καθρέφτη με επιοιείκεια, ακόμη και αν η αντανάκλαση μου δεν ήταν αυτή που κοίταζα πριν από λίγα χρόνια, αρχισε να μου αρέσει πιο πολύ αυτό που έβλεπα.

Συνέπεσαν επίσης εκείνα να γενέθλια με την ανάγνωση ενός βιβλίου που με έκανε να δω τα πράγματα με άλλη ματιά.
Πιο αισιόδοξη.
Αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη ανάρτηση.

Σύμφωνα με τη μητέρα μου γεννήθηκα ενα βράδυ Σαββάτου στις 31 Ιουλίου γύρω στις 10 η ώρα το βράδυ. 
 Σήμερα λοιπόν διανύω τη πρώτη ημέρα του 35ου έτους της ζωής μου!

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Τα γενέθλια, ο Ιάσονας και η Άνοιξη! (15-29 Φεβρουαρίου)


Μόλις την προηγούμενη μέρα, ήταν η γνωστή σε όλους ως ημέρα των ερωτευμένων.
Δε θα μπορούσε η φύση να απέχει από μια τέτοια μέρα, μια και εμπνέει μεγάλους έρωτες!
Αλλωστε δεν είναι τυχαίο οτι κάπου στο λεξικό συναντάμε και τη λέξη Φυσιολατρεία!


Το πήραμε απόφαση μόλις μια μέρα πριν τα γενέθλια του.
Οι ιώσεις μας τρόμαζαν πολύ αλλά το τολμήσαμε.
Ημέρα Δευτέρα, για τη Κυριακή.
Και οι προετοιμασίες ξεκίνησαν...

Ανοιξιάτικες αναμνήσεις σε μια γειτονιά...




Θυμάσαι τότε ;
Τότε που ήσουν παιδί και η άνοιξη υπήρχε στη καρδιά σου ζωντανή;
Τότε που έπαιρνες το ποδήλατο και έφευγες ρουφώντας τα αρώματα της; 

Θυμάσαι τότε ;
Που η Ρίτα η περιπτερού στη γωνία σας μάλωνε κάθε φορά που παίζατε στο πάρκο  
ξεκαρδιζόμενοι στα γέλια;
Τα τριαντάφυλλα που την κρατούσαν ασφαλή στο μοναχικό της πύργο 
αφήνονταν πρόθυμα στα παιδικά σας  δάχτυλα
Πρόθυμα να ξεφύγουν από τη καταθλιπτική της καταπίεση και την άρνηση
 να προσφέρει γύρω της χαρά

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Είναι όμορφο να έχεις αδέρφια!



Ξεκίνησα την ανάρτηση αυτή θέλοντας να γράψω για κάτι όμορφο.

Περνώντας μια μια τις φωτογραφίες στο κινητό μου, έχοντας σκοπό να διαλέξω μια από τις τόσες ομορφιές που κατάφερα να απαθανατίσω τώρα που η Φύση είναι στις καλές της, στάθηκα σε αυτή τη συγκεκριμένη.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη ομορφιά για εμένα.
Οσο και αν ακούγεται κλισέ, αυτή είναι η δική μου αλήθεια.

Είναι ωραίο να έχεις αδέρφια.

Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί με το ταίρι μου, ιδίως εκείνες τις στιγμές σαν αυτή εδώ που παίζουν εναρμονισμένα και είναι σκέτη ζωγραφιά, 
τι θα έκαναν εαν δεν είχαν ο ένας τον άλλο;

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Η σοφίτα (Συλλογικό διήγημα)




Το μυστικό της Τούλας


Ο ουρανός έλαμψε από την αστραπή. Ο εκκωφαντικός θόρυβος την έκανε να τιναχτεί. Η Τούλα σηκώθηκε από το κρεβάτι με προσπάθεια. Το τελευταίο καιρό ήταν δύσκολο να αποχωρίζεται το κρεβάτι της. Και εκείνα τα τσιμπήματα στο χέρι είχαν πληθύνει αλλά η ίδια δεν έδινε σημασία.

Είχε σταματήσει να δίνει σημασία εδώ και χρόνια στην υγεία της. Ειδικά από τότε που έφυγε η αδερφή της η Κατερίνα, η Τούλα αισθανόταν ότι δεν υπήρχε πια τίποτα να την κρατήσει εδώ. Υπήρχε βέβαια και η Σόφη. Η ανιψιά της η Σόφη. Αυτή στην οποία η αδερφή της αφιέρωσε τα νιάτα της, τη ζωή της ολόκληρη.

Η Σόφη όμως είναι η κόρη εκείνου. Η Τούλα δε μπόρεσε ποτέ να τον ξεχάσει. Ούτε να τον συγχωρήσει. Κυρίως, δε κατάφερε ποτέ να σταματήσει να τον αγαπάει. 

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

2 Χρόνια Μαμά Σε Κρίση!


Κοίτα που πέρασαν 2 χρόνια...
Κοίτα που υπάρχει ακόμη!

Η αλήθεια είναι οτι το φοβήθηκα οτι δε θα αντέξει για πολύ.
Η καθημερινότητα είναι πολύ απαιτητική και σε ρουφάει στο δικό της δαιδαλώδη λαβύρινθο.
Αλλά γυρνάω κάθε φορά έστω και για λίγο στη μικρή μου γωνία για να πάρω μια γεύση αλλοτινής ζωής.
Του κόσμου των ονείρων.

Η πρώτη χρονιά έκλεισε με έναν  απολογισμό .
Αυτή τη φορά μπήκα σχεδόν στα κρυφά.

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

Εσείς φορέσατε Μάρτη;


Ενας από τους λόγους που λατρεύω το Μάρτη είναι γιατί είναι γεμάτος ωραίες αναμνήσεις!
Μολονότι σαν μήνας όπως λέει και η παροιμία 

"Ο Μάρτης έχει τ'όνομα 
και ο Απρίλης τα λουλούδια"

στο μυαλό μου είναι ένας μήνας γεμάτος ήλιο και χαρά!
Τη πρώτη μέρα του μήνα θυμάμαι τη μαμά μου να μας φτιάχνει με κόκκινη και λευκή κλωστή τα μαρτάκια μας και να μπαίνουμε όλες στη σειρά για να τα φορέσουμε.
Αν κάποια φορά πεισμώναμε και αρνούμασταν να το φορέσομε ακούγαμε τη μαμά να μας λέει με βεβαιότητα : Μα θα σας κάψει ο ήλιος!
Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για εμάς οτι ήταν αλήθεια !

Blogging tips