Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Μια μικρή Ηλιαχτίδα!

Γεννήθηκε στις 13/2.
Μόλις μια μέρα πριν από τη γιορτή των ερωτευμένων.
Από εκείνη την ημέρα, αυτή είναι ο έρωτας των γονιών της!


Ηταν μεσημεράκι, και ήμουν ακόμη στη δουλειά όταν έφτασαν τα νέα της γέννησης της. 
Η μαμά της ήταν στο μαιευτήριο πάνω απο ενα εικοσιτετράωρο περιμένοντάς τη.
Και ήρθε!

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ένα κακό όνειρο...


Το θυμάμαι σαν να ήταν εχθές: Ο πρώτος μου πραγματικός εφιάλτης. Δεν είχα ζήσει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο. 
Δε λέω οτι δεν είχα δει ποτέ κακό όνειρο. Πολύ συχνά έβλεπα να με κυνηγούν στα όνειρά μου αλλά να, ήταν απο εκείνα τα ωραία που πετούσα πάνω απο τις στέγες σαν τον Πίτερ Παν και ξέφευγα με χάρη απο τον εχθρό μου. Θυμάμαι ακόμη τον αέρα να μου χαϊδεύει το πρόσωπο καθώς βουτούσα στο κενό με το αίσθημα του θριάμβου να γεμίζει όλη μου την ύπαρξη. Μου λείπουν πολύ αυτά τα πετούμενα όνειρα...

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Στα πρόχειρα γεμάτη αράχνες!


Τι μπορεί να βρει κανείς λοιπόν μέσα στα αζήτητα!
Γιατί στα αζήτητα ήταν οι φωτογραφίες αυτές απο το περσινό Φωτογράφισέ το.


Θυμάμαι όμως ότι ήταν γεμάτος φύση και μυρωδιές!



Υπέροχες ανατολές... 

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Ενας... κούφιος χρόνος στις πλάτες του Μαμά σε Κρίση!

Κι όμως είναι αλήθεια! Λίγοι το πρόσεξαν, μετά βίας και εγώ η ίδια, αλλά αυτή η γωνίτσα κλείνει σήμερα τα τρία της χρόνια. Τρία ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την πρώτη ανάρτηση την οποία ακολούθησαν πολλές άλλες, με φθίνουσα όμως πορεία.

Εντύπωση μου κάνει ότι το 2014 υπάρχουν 104 αναρτήσεις στο ιστορικό του! (Για ελαφρυντικό θα υπενθυμίσω ότι ήμουν άνεργη εκείνη την εποχή με πολύ ελεύθερο χρόνο τα πρωινά, εάν καταλαβαίνετε τι εννοώ.) Ακολουθεί το 2015 με 55 και το 2016... χμ...16 όλες κι όλες, και μόνο  7 από αυτές αφορούν το τρίτο έτος ύπαρξης του Μαμά σε Κρίση. Με τελευταία ανάρτηση στις 16/09/2016 για να με γνωρίσετε για άλλη μια φορά.



Blogging tips