Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

59 +1 πράγματα που δε ξέρετε για μένα!

Στην αρχή είπα δε θα το κάνω.  Στο κάτω κάτω ποιος ενδιαφέρεται να μάθει μια εξηντάδα  ασήμαντες πληροφορίες για εσένα όταν δε σε έχουν καν γνωρίσει από κοντά; Και για να λέμε την αλήθεια, εδώ δουλεύουμε το 1/3 της καθημερινότητας μας με κάποιους ανθρώπους και δεν γνωρίζουμε τέτοιες λεπτομέρειες για αυτούς.

Τις μέρες  αυτές όμως η μπλογκόσφαιρα κατακλύζεται από τόσο μικρές και πολύτιμες πληροφορίες για άτομα που γνωρίζω από μακριά και εκπλήσσομαι για τα κοινά στοιχεία που μοιραζόμαστε. Δε θα συμπεριλάβω λοιπόν μέσα σε αυτά το γεγονός ότι τρελαίνομαι για μερέντα, ότι δε μπορώ να φοράω τακούνια, ότι είμαι -δυστυχώς - αγεωγράφητη , οτι αγαπημένος ηθοποιός είναι ο Di Caprio και βιβλίο το The Secret, οτι ο μεγαλυτερος μου φόβος ειναι μη παθουν κατι οι δικοι μου ή εγω και τους αφησω και πόσα άλλα κοινά που διαπίστωσα ότι μοιραζόμαστε με τις άλλες μπλογκερς. 



Πάμε λοιπόν;

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

34 ετών και μιας ημέρας

Έχει σημασία αυτή η μια ημέρα.
Ετσι μου φαίνεται. Βλέπεις, όταν έκλεισα τα τριάντα, δεν έδωσα σημασία.
Δε μου έκανε εντύπωση καμία! 
Ίσα ίσα που λειτούργησε ευεργετικά στη ζωή μου η ένταξη στην κατηγορία των πρώτων        -άντα.
Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε οτι μετά τα τριάντα αρχίζεις να αισθάνεσαι άνετα με αυτό που είσαι, να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου και να μαθαίνεις να τον αγαπάς.

Με εμένα αυτό συνέβη.
Άρχισα να με αγαπώ λίγο παραπάνω. Να δείχνω λίγο πιο πολύ κατανόηση και να κοιτάζω τον καθρέφτη με επιοιείκεια, ακόμη και αν η αντανάκλαση μου δεν ήταν αυτή που κοίταζα πριν από λίγα χρόνια, αρχισε να μου αρέσει πιο πολύ αυτό που έβλεπα.

Συνέπεσαν επίσης εκείνα να γενέθλια με την ανάγνωση ενός βιβλίου που με έκανε να δω τα πράγματα με άλλη ματιά.
Πιο αισιόδοξη.
Αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη ανάρτηση.

Σύμφωνα με τη μητέρα μου γεννήθηκα ενα βράδυ Σαββάτου στις 31 Ιουλίου γύρω στις 10 η ώρα το βράδυ. 
 Σήμερα λοιπόν διανύω τη πρώτη ημέρα του 35ου έτους της ζωής μου!

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Τα γενέθλια, ο Ιάσονας και η Άνοιξη! (15-29 Φεβρουαρίου)


Μόλις την προηγούμενη μέρα, ήταν η γνωστή σε όλους ως ημέρα των ερωτευμένων.
Δε θα μπορούσε η φύση να απέχει από μια τέτοια μέρα, μια και εμπνέει μεγάλους έρωτες!
Αλλωστε δεν είναι τυχαίο οτι κάπου στο λεξικό συναντάμε και τη λέξη Φυσιολατρεία!


Το πήραμε απόφαση μόλις μια μέρα πριν τα γενέθλια του.
Οι ιώσεις μας τρόμαζαν πολύ αλλά το τολμήσαμε.
Ημέρα Δευτέρα, για τη Κυριακή.
Και οι προετοιμασίες ξεκίνησαν...

Ανοιξιάτικες αναμνήσεις σε μια γειτονιά...




Θυμάσαι τότε ;
Τότε που ήσουν παιδί και η άνοιξη υπήρχε στη καρδιά σου ζωντανή;
Τότε που έπαιρνες το ποδήλατο και έφευγες ρουφώντας τα αρώματα της; 

Θυμάσαι τότε ;
Που η Ρίτα η περιπτερού στη γωνία σας μάλωνε κάθε φορά που παίζατε στο πάρκο  
ξεκαρδιζόμενοι στα γέλια;
Τα τριαντάφυλλα που την κρατούσαν ασφαλή στο μοναχικό της πύργο 
αφήνονταν πρόθυμα στα παιδικά σας  δάχτυλα
Πρόθυμα να ξεφύγουν από τη καταθλιπτική της καταπίεση και την άρνηση
 να προσφέρει γύρω της χαρά

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Είναι όμορφο να έχεις αδέρφια!



Ξεκίνησα την ανάρτηση αυτή θέλοντας να γράψω για κάτι όμορφο.

Περνώντας μια μια τις φωτογραφίες στο κινητό μου, έχοντας σκοπό να διαλέξω μια από τις τόσες ομορφιές που κατάφερα να απαθανατίσω τώρα που η Φύση είναι στις καλές της, στάθηκα σε αυτή τη συγκεκριμένη.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη ομορφιά για εμένα.
Οσο και αν ακούγεται κλισέ, αυτή είναι η δική μου αλήθεια.

Είναι ωραίο να έχεις αδέρφια.

Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί με το ταίρι μου, ιδίως εκείνες τις στιγμές σαν αυτή εδώ που παίζουν εναρμονισμένα και είναι σκέτη ζωγραφιά, 
τι θα έκαναν εαν δεν είχαν ο ένας τον άλλο;

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Η σοφίτα (Συλλογικό διήγημα)




Το μυστικό της Τούλας


Ο ουρανός έλαμψε από την αστραπή. Ο εκκωφαντικός θόρυβος την έκανε να τιναχτεί. Η Τούλα σηκώθηκε από το κρεβάτι με προσπάθεια. Το τελευταίο καιρό ήταν δύσκολο να αποχωρίζεται το κρεβάτι της. Και εκείνα τα τσιμπήματα στο χέρι είχαν πληθύνει αλλά η ίδια δεν έδινε σημασία.

Είχε σταματήσει να δίνει σημασία εδώ και χρόνια στην υγεία της. Ειδικά από τότε που έφυγε η αδερφή της η Κατερίνα, η Τούλα αισθανόταν ότι δεν υπήρχε πια τίποτα να την κρατήσει εδώ. Υπήρχε βέβαια και η Σόφη. Η ανιψιά της η Σόφη. Αυτή στην οποία η αδερφή της αφιέρωσε τα νιάτα της, τη ζωή της ολόκληρη.

Η Σόφη όμως είναι η κόρη εκείνου. Η Τούλα δε μπόρεσε ποτέ να τον ξεχάσει. Ούτε να τον συγχωρήσει. Κυρίως, δε κατάφερε ποτέ να σταματήσει να τον αγαπάει. 

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

2 Χρόνια Μαμά Σε Κρίση!


Κοίτα που πέρασαν 2 χρόνια...
Κοίτα που υπάρχει ακόμη!

Η αλήθεια είναι οτι το φοβήθηκα οτι δε θα αντέξει για πολύ.
Η καθημερινότητα είναι πολύ απαιτητική και σε ρουφάει στο δικό της δαιδαλώδη λαβύρινθο.
Αλλά γυρνάω κάθε φορά έστω και για λίγο στη μικρή μου γωνία για να πάρω μια γεύση αλλοτινής ζωής.
Του κόσμου των ονείρων.

Η πρώτη χρονιά έκλεισε με έναν  απολογισμό .
Αυτή τη φορά μπήκα σχεδόν στα κρυφά.

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

Εσείς φορέσατε Μάρτη;


Ενας από τους λόγους που λατρεύω το Μάρτη είναι γιατί είναι γεμάτος ωραίες αναμνήσεις!
Μολονότι σαν μήνας όπως λέει και η παροιμία 

"Ο Μάρτης έχει τ'όνομα 
και ο Απρίλης τα λουλούδια"

στο μυαλό μου είναι ένας μήνας γεμάτος ήλιο και χαρά!
Τη πρώτη μέρα του μήνα θυμάμαι τη μαμά μου να μας φτιάχνει με κόκκινη και λευκή κλωστή τα μαρτάκια μας και να μπαίνουμε όλες στη σειρά για να τα φορέσουμε.
Αν κάποια φορά πεισμώναμε και αρνούμασταν να το φορέσομε ακούγαμε τη μαμά να μας λέει με βεβαιότητα : Μα θα σας κάψει ο ήλιος!
Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για εμάς οτι ήταν αλήθεια !

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Μια υδρόγειος, μια οθόνη και δυο έρωτες! (1-14 Φεβρουαρίου)


Φαίνεται τελικά οτι μόνο το Φωτογράφισέ το με κρατάει συνεπή τον τελευταίο καιρό.
Είναι που δε κατάφερα πέρυσι να κρατήσω το πρόγραμμα και φέτος θέλω πραγματικά να τα καταφέρω!
Αγαπημένο μου θέμα, αυτά τα δυο κεφαλάκια.
Λατρεύω να τα παρατηρώ να κάθονται δίπλα διπλα και να γίνομαι μάρτυρας της ιστορικής συνεργασίας τους δίχως φωνές και τσακωμούς!


Βάλε χάντρα θαλασσιά...
Μπορεί να μη ταιριάζει σε ενα μορφωμένο άνθρωπο να είναι προληπτικός αλλά τι να πω... ακόμη και αν δε πιστεύω... δουλεύει!


Ενα μεγάλο μου όνειρο είναι να ταξιδεψω σε άλλες χώρες. 
Αν και έχω ήδη κάνει ενα υπερατλαντικό ταξίδι, η φωτογραφία αυτή είναι για εμένα ελπίδα και  υπόσχεση οτι θα  ακολουθήσουν και άλλα!

Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Μια ευκαιρία για τον Παύλο!

Πάνε δυο μέρες που έμαθα για την υπόθεση αυτή.
Και μου θύμισε ενα άλλο παιδί, μικρό που έδωσε τον ίδιο αγώνα. 
Δυστυχώς όμως χωρίς ελπίδα, και τον αποχαιρετήσαμε πριν από χρόνια.

Ένα παιδί θέλει τη βοήθεια μας . 
Το όνομά του είναι Παύλος.
Εχει πλέον εξαντλήσει όλες τις ελπίδες του εκτός από μια:
Να πάει στη Βοστώνη για ένα θαύμα.

Δυο χρόνια παλεύει δίχως να χάνει την ελπίδα και το κουράγιο του.
Είναι αυτός ο ίδιος που δίνει κουράγιο στην οικογένειά του.
Για αυτόν, για εκείνο το παιδί που αποχαιρέτησα πριν απο χρόνια αλλά και κάθε παιδί που έδωσε τον αγώνα αυτό δίχως να τα καταφέρει, σας γράφω με την ελπίδα οτι θα βοηθήσετε.


Την ιστορία του θα τη διαβάσετε στο παρακάτω link


Εαν θέλετε να βοηθήσετε, 
παρακάτω είναι τα στοιχεία επικοινωνίας και του λογαριασμού τραπέζης για να συγκεντρωθούν τα χρήματα για να μεταφερθεί ο Παύλος και να νοσηλευτεί στη Βοστώνη.
ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ-ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΠΑΥΛΟΣ-ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ ΣΟΥΣΑΝΑ
ΑΡΙΘΜ.ΛΟΓ.428/537100-79
ΙΒΑΝ GR8101104280000042853710079
ΚΩΔ.SWIFT ΤΡΑΠΕΖΑΣ (BIC) ΕΤΗΝGRAA
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλέφωνο Επικοινωνίας Σουζάνα Κυριακίδου Μαμά Παύλου
6986789490


Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Πυρετός, χυμός και ματωμένος ουρανός! (21-31 Ιανουαρίου)

Φωτογράφισε το 21-31 Ιανουαρίου


Ο μήνας που πέρασε ήταν ο μήνας των ιώσεων.
Με τον μπαμπά να δίνει τη σκυτάλη στο μικρό και αυτός με τη σειρά του στον αδερφό του.
Ευτυχώς τα αφήσαμε πίσω, με τη φωτογραφία αυτή να μου θυμίζει όλες εκείνες τις στιγμές στο σκοτάδι που έσκυβα από πάνω του να  νιώσω το καυτό του μέτωπο.


Κλείνει σε λίγες μέρες τα οκτώ το μεγάλο μου αγόρι...
Νιώθω τη παιδική του ηλικία να κυλάει σαν το νερό μέσα από τα δάκτυλα μου.
Αυτός να βιάζεται να μεγαλώσει και εγώ να προσπαθώ να παγώσω το χρόνο μέσα από αυτή τη φωτογραφία. 



Κεραμικά λουλούδια ετών...12!
Μοιάζουν το ίδιο ζωντανά όσο κι όταν περίμεναν υπομονετικά μέσα σε ενα τεράστιο καλάθι έως ότου τελειώσει το μυστήριο του γάμου μας.
Χμ... Κρίμα που δε μπορεί να πει το ίδιο ο καθρέφτης για εμένα!


Για κοίτα που κι ενα πουλόβερ μπορεί να γίνει πηγή έμπνευσης! 
μου έγραψαν.
Για κοίτα που ενα πουλόβερ μπορεί να κουβαλάει τόσα όνειρα
σκέφτομαι κι εγώ.


Μια από τις στιγμές που χαζεύω το ταίρι μου 
να σκαλίζει το διαδίκτυο για μια μικρή μας έρευνα.
Μου αρέσουν τόσο τα χέρια του.
Χέρια... μουσικού!

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

Η ιστορία ενός πουλόβερ

Ηταν πριν από πολλά χρόνια που συναντήθηκαν οι δρόμοι μας.

Εσύ κοσμούσες τη βιτρίνα ενός καταστήματος στο κέντρο της Αθήνας κι εγώ πέρασα τυχαία από εκεί σε μια από τις σπάνιες φορές που έβγαινα για ψώνια με τη μητέρα μου.

Δε μου τράβηξες τη προσοχή , όχι.
Δεν ήσουν πολύ του στυλ μου, χωρίς παρεξήγηση.

Στάθηκε όμως μπροστά σου η μητέρα μου, γεμάτη ενθουσιασμό.
"Τι ωραίο που είναι αυτό Δέσπω!Ελα να σου το πάρω!" 
Δε με κέρδισες πρέπει να σου πω. Υπερβολικό σε βρήκα για την καθημερινότητα μου. Και εκείνη η λαιμόκοψη, άβολη μου φάνηκε !
Τότε μου λεει με μάτια που έλαμπαν βλέποντας ενα μέλλον που δεν υπήρχε εκεί.

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

DIY από το πακετάκι του Secret Crafter 2015!


Μέσα στο Δεκέμβρη έλαβα ένα ωραίο πακετάκι!
Ήταν από το μυστικό μου ξωτικό, το οποίο είχε ετοιμάσει ένα κουτάκι με καλούδια ειδικά για εμένα και τις προτιμήσεις μου σε χρώματα και υλικά χειροτεχνίας.

Μιλάω φυσικά για το Secret Crafter 2015 της Άννας από το In My Closet οπου ενα σωρό ξωτικά ετοίμασαν πακετάκια με δημιουργικά και νόστιμα καλούδια για να ταξιδέψουν ανά την Ελλάδα για να φτάσουν στο προορισμό τους.

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

Φωτογράφισε το 2016 (Μέρες 1-10/366)



Η Μάρθα από το Martha is Blogging μας κάλεσε για άλλη μια χρονιά να συμμετέχουμε στη φωτογραφική πρόκληση των 366 ημερών.
Μια φωτογραφία ανά ημέρα, με θέμα ελεύθερο.

Τη περσινή χρονιά δε κατάφερα να είμαι συνεπής, αλλά ελπίζω φέτος αυτό να αλλάξει.
Παρακάτω ακολουθεί το πρώτο δεκαήμερο του μήνα Ιανουαρίου , και ελπίζω να ακουλουθήσουν τα επόμενα δεκαήμερα χωρίς να λείπει καμια μέρα.


Η χρονιά μπήκε σαν αστραπή και δε θα μπορούσαμε να την υποδεχτούμε χωρίς βασιλόπιτα. 
Της τελευταίας μέρας ήταν, αλλά τόσο πετυχημένη που θα την προτιμήσουμε και την επόμενη Πρωτοχρονιά!

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Αποχαιρετισμός στο 2015


Η χρονιά που πέρασε υπήρξε πολύ γενναιόδωρη μαζί μου.
Οφείλω λοιπόν έστω και καθυστερημένα να την ευχαριστήσω για τη γλυκιά γεύση που μου άφησε , σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο τουλάχιστον.

Βόλτα στο πάρκο Τρίτση
  • Ευχαριστώ για τις βόλτες που κάναμε με τα παιδιά μου, στα μουσεία και στα πάρκα και στις εξορμήσεις μας.
Βόλτα στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη
Blogging tips